الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

203

اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى )

مىآورم نخورى ، گفت چنين نكردم ، گفت خير اگر چنين كرده بودى ، اين اتفاق نمىافتاد خوب فكر كن چه خورده‌اى كه روى اين بچه اثر گذاشته ، و امروز چنين كرده است ، پس از مدتى فكر ، گفت يادم افتاد روزى در حياط خانه خياطى مىكردم انارى از درخت همسايه به خانه ما افتاد و من با سوزن به درون آن فرو كرده و مقدار آبى از آن خورده بودم و چون به ياد حرف شما افتادم بقيه را نخوردم ، مرحوم مجلسى گفت معما روشن شد ، سوزن جوالدوز ، و انار مشك شد ! از رسول گرامى ( صلى الله عليه و آله ) نقل شده : « العبادة سبعون جزءً و افْضَلُها جُزءً طَلَبُ الحَلال » : « عبادت هفتاد جز دارد و افضل آنها طلب روزى حلال است » . « 1 » يعنى به دنبال روزى حلال رفتن از بزرگترين عبادات است . و روى همين اصل در حديثى ديگر از پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) رسيده : « العِبادَةُ مَعَ اكل الحَرامِ كالبَناء عَلَى الرَّمل » : « عبادت با خوردن حرام مثل بنا ساختن بر زمين رملى و شنى است كه به هيچ وجه استقامت ندارد و ساختن ساختمان بر آن كارى عبث و بىفائده است » . در روايت قدسى آمده كه « اى احمد ( مراد پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) است ) عبادت ده جزء است ، نه جزء آن در طلب حلال است ، پس اگر غذا خوردن و آشاميدن خود را طيب و پاكيزه كردى ، در حفظ و حمايت من هستى » . « 2 » بزنطى راوى معروف و صحابى حضرت رضا ( عليه السلام ) مىگويد : به حضرت رضا ( عليه السلام ) گفتم : « فدايت شوم از خداوند عزوجل بخواه ، حلال روزى من گرداند ، حضرت فرمودند : آيا مىدانى حلال چيست ؟ گفتم آنچه در نزد ما كسب پاكيزه و طيب باشد ، حلال است ، حضرت فرمودند : بسيار على بن الحسين زين العابدين ( عليه السلام ) مىفرمود : حلال رزق و قوت برگزيدگان است « الحلال قُوتُ المُطْطَفَين » سپس فرمودند : از خدا

--> ( 1 ) . سفينة البحار ، جلد 1 ، ماده « حلل » . ( 2 ) . سفينة البحار ، جلد 1 ، ماده « حلل » . .